Czy zatrzymanie windy z pasażerem w środku jest groźne?
Zatrzymanie dźwigu z pasażerem w środku wygląda groźnie, choć z technicznego punktu widzenia oznacza zwykle, że zadziałało zabezpieczenie. Kabina wisi na linach lub stoi na siłowniku, ma oświetlenie awaryjne i łączność, a zagrożenie pojawia się dopiero przy próbach samodzielnego wydostania się.
Z tego powodu procedury opisujące uwalnianie pasażerów skupiają się na dwóch rzeczach: na szybkim nawiązaniu kontaktu z osobą w kabinie i na tym, żeby drzwi otworzyła osoba do tego upoważniona.
Dlaczego drzwi szybowe mają odryglowanie awaryjne
Każde drzwi szybowe wyposażone są w możliwość odryglowania z zewnątrz, przeznaczoną dla służb technicznych i ratowniczych. Służy do tego dedykowany klucz i określone miejsce w konstrukcji drzwi.
To rozwiązanie istnieje po to, żeby w razie potrzeby można było dostać się do szybu w kontrolowany sposób. Nie jest to udogodnienie dla użytkowników budynku i nie powinno być dostępne dla osób postronnych.
Klucz odryglowujący pozostaje pod nadzorem firmy konserwującej lub osób przez nią upoważnionych. Jego przechowywanie w skrzynce dostępnej dla mieszkańców przekreśla sens całego zabezpieczenia, bo zamki drzwi szybowych mają uniemożliwiać wejście do szybu osobom bez przygotowania.
Na czym polega ryzyko samodzielnego otwierania
Kabina zatrzymana poza strefą przystanku znajduje się powyżej lub poniżej poziomu podłogi. Otwarte drzwi szybowe odsłaniają wtedy część otworu prowadzącego wprost do szybu, a osoba próbująca wyjść trafia na krawędź kabiny albo na pustą przestrzeń.
Druga sprawa to stan urządzenia. Dopóki nie zostanie sprawdzone i odblokowane przez konserwatora, może w każdej chwili podjąć jazdę po ustaniu przyczyny zatrzymania. Osoba znajdująca się w otworze drzwiowym jest wtedy w strefie ruchu kabiny.
Właśnie dlatego procedury mówią jednoznacznie: pasażer czeka w kabinie, a uwalnianie prowadzi osoba upoważniona po zabezpieczeniu urządzenia.
Co powinien zapewnić zarządca budynku
- Działającą łączność alarmową z kabiny do punktu odbierającego zgłoszenia przez całą dobę.
- Aktualne dane kontaktowe firmy konserwującej, widoczne przy dźwigu i przy wejściu do budynku.
- Jasne zasady, kto w obiekcie jest upoważniony do uwalniania i przeszkolenie tych osób przez firmę konserwującą.
- Dostępność dokumentacji urządzenia oraz miejsca przechowywania kluczy zgodnie z ustaleniami.
Najczęstszym uchybieniem jest pierwsza pozycja. Łączność alarmowa bywa testowana rzadko, a jej sprawność ujawnia się dopiero w momencie zdarzenia, gdy nikt nie odbiera po drugiej stronie.
Po uwolnieniu pasażerów
Urządzenie nie wraca do ruchu automatycznie. Przed ponownym uruchomieniem ustala się przyczynę zatrzymania, bo powtórne załączenie bez sprawdzenia oznacza zwykle kolejne zgłoszenie tego samego dnia.
Zdarzenie odnotowuje się w dokumentacji urządzenia razem z datą, opisem i podjętymi czynnościami. Te zapisy tworzą historię, z której widać, czy problem jest jednorazowy, czy powtarza się w tym samym miejscu.
Rozmowa z osobą w kabinie
Pierwsze minuty po zgłoszeniu decydują o tym, jak sytuacja będzie przebiegać dalej. Osoba odbierająca połączenie powinna potwierdzić, że zgłoszenie dotarło, podać orientacyjny czas przyjazdu i utrzymać kontakt.
Dwie informacje przekazywane pasażerowi mają znaczenie praktyczne: kabina jest zabezpieczona i nie spadnie, a wyjście nastąpi po przyjeździe upoważnionej osoby. Trzecia, równie ważna, to prośba o pozostanie z dala od drzwi i o niepodejmowanie prób ich otwierania.
Przy osobach starszych, z dziećmi albo w gorszym stanie zdrowia zgłoszenie traktuje się priorytetowo i rozważa wezwanie służb ratowniczych równolegle z powiadomieniem firmy konserwującej.
Po zakończeniu zdarzenia zarządca sprawdza jedną rzecz: czy łączność działała tak, jak powinna. To najprostszy test całego układu, a przy tym wykonywany w rzeczywistych warunkach.
